|
Home | تاریخ | نبشتانک | مقالات فارسی | English | حقوق بشر |آزمانک داستان | شاعرانی دیوان | عکس | زنان و کودکان | زبان و کتاب | اجتماعی فرھنگی |
||
|
میرنصیرخانءِ آیگ مان بلوچستانءَ وھدیکہ نادرشاہءِ سردار و سروکان رَند چہ آییءِ مرکا وت مان وت کپت اَنت، میرنصیرخان گون شاہ ولیخان بامیزئیءِ کمکا، میرکمال خان اَھلتاززئی، سردار سلطان زھرو بنگلزئی، علی دربان، ملامھرعلی و اے دگہ وتی بیل و سنگتاں کہ نادرشاہءِ کمپءَ زندان اِتنت، زرت و تتک اَنت ـ گڈ چہ اِش کہ کلاتءِ خانی چہ میرمحبت خان گِرگ بوتگ اَت، سال 1734 ءَ کساس دو و نیم سالا رند پدا میرمحبت خان گوں نادرشاہءِ حکمءَ کلاتءِ خان بوت ـ اے رندا پہ وتی زاتی پائدہءَ و گوں لھتے نادانیں سردارانی رھشونیءَ آیی وتی آزاتیں بلوچی حکومتءَ باھینت میرعبداللہ خانءَ سے مردین چک ھست اَت ـ میرمحبت خان، میراھلتازخان و میرنصیرخان ـ توری میرمحبت خان میرعبداللہ خانءِ مسترین مردین چک اَت، بلے آییءِ مات جتے اَت، کہ بلوچان اے زاتا چہ وت کمتر و جھل تر زانت ـ میرعبداللہ خان کہ شورواک و پشنگءَ آساں آساں گپت، قندھار خلجیءِ ھکومتی ھم ھنچو ھساب کتگ اَت ـ مغرور بوت و مزنیں قبایلی لشکرے مچی کت و گوں ملامحمد عیسیءِ سروکیءَ پہ قندھارءِ تصرف کنگا راھی دات ـ
(10)
میرعبداللہ خان مھراب خاں ٹپی ھالتءِ تھا تا سے رؤچ زندگ بوت ـ وتی قبایلءِ سردارانی لؤٹاینت اَنت و وصیتی کت کہ میرحسنءَ مردیں چک نیست اَت ـ پہ ھمے ھاترا چہ میرکمبرءِ نسلءَ میراحمدءَ یک بھادر و پُرمڑایں ورنائے بلوچانی حکومتءِ تاریخ گؤں "برزکوھی" یا "براھوئی" ٹکءَ بنگیج بیت، اِشاں ھمایان اَنت کہ باز پیش بلوچانی دومی ٹک کہ من پیشءَ نام گپتگ و ھمایاں کہ دجلہ و فراتءِ کش و کرّاں و حلبءِ ملگزاراں آباد اِتنت، بلوچ چہ اَھدیگیں زمانگان تا مروچی آسیاءِ تھا گدان نشینیءِ زندے گؤازینگا بوتگ، و چؤش کہ لھتے کلمکاراں نبشتگ
|
||
